با تشکر از همه دوستانی که این چند وقت ما رو تحمل کردن...

این وب با همه خاطرات خوب و بدی که واسه من داشت تعطیل شد...

آیدی من : kingof_Mp3

یه مدتی نتونستم آپ کنم آخه وقت نداشتم ولی امروز دیگه هر جوری بود اومدم آپ

کنم...

تو پست هایی که قبلا گذاشته بودم همه اش از غم و غصه حکایت می کرد ولی این

روزا یه اتفاق خیلی خوب تو زندگیم افتاده که منو به زندگی امیدوار می کنه...

این شعر رو تقدیم می کنم به اونی که بیشتر از اینکه به فکر خودش باشه به فکر

دیگران چون دلش از سنگ نیست 

چه کنم ؟ دلم از سنگ که نیست
چه دلیست این دل من ؟
که ز یک لرزش اشک بر رخ رهگذری
یا ز نالیدن مادر به فراق پسری دل من می شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
* * * * * * * * * * * * * *
چه دلیست این دل من ؟
که ز تردی چو یک ساقه ی تاک
به شتابی که تگرگ
بشکند ساقه و از هم بدرد پیکر برگ
یا به آسانی یک شاخه ی گل می شکند
چه دلیست این دل من ؟
* * * * * * * * * * * * * *
هر کجا اشک یتیمی رنجور
می چکد بر سر مژگان سیاه
هر کجا چشم زنی غمزده با یاد پسر مانده به راه
دل من می شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
* * * * * * * * * * * * * *
چه دلیست این دل من ؟
در مزاری که زنی ناله کند
در عزای پسرش
یا یتیمی که کند گریه به سوگ پدرش
جانم آید به خروش
ور ببینم پر خونین کبوترها را
یا یکی بچه گنجشک که بشکسته پرش
دل من می شکند
* * * * * * * * * * * * * *
حالت دخترکی کوچک و تنها و فقیر
که به حسرت کند از شیشه ی اشک
به عروسک نگه گاه به گاه
وز دل تنگ کند ناله و آه
دل من می شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
* * * * * * * * * * * * * *
ناله ی پیرزنی غمزده و دست تهی
که ندارد نفسی
ضجه ی مرغ اسیر
که کند ناله به کنج قفسی
هق هق مرد غریبی که بلا دیده بسی
حالت دختر زشتی که ز شرم
رو ندارد به کسی
دل من می شکند
* * * * * * * * * * * * * *
هر کجا در نگه تازه نهالانی خرد
از ستیز پدر و مادر خشم آلوده
می وزد بوی طلاق
وز پراکندگی عائله ای برخیزد
در سرا بانگ فراق
دل من می شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
* * * * * * * * * * * * * *
آن زمانی که به دنبال شهید
مادر داغ به دل
سینه می کوبد و می نالد و می گرید زار
هچنان ابر بهار
یا زمانی که نشیند در اشک
به سر سنگ مزار
و به فریاد کند نام پسر را تکرار
دل من می شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
* * * * * * * * * * * * * *
چه دلیست این دل من ؟
دلم از ناله ی مرغان چمن می شکند
ز خیال غم مردم دل من می شکند
دلم از داغ وطن می شکند
* * * * * * * * * * * * * *
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
چه کنم ؟
دل من می شکند

 بالاخره این سال 85 هم با همه بدی هایی که داشت داره میره. به این خاطر میگم بدی چون هر چی فکر می کنم چیزی جز بدبختی واسم نداشت.

راستی نظر شما در مورد سال 85 چیه ؟  

نیستیم…

به دنیا می آییم،

عکس یک نفره می گیریم!

بزرگ می شویم،

عکس دو نفره می گیریم!

پیر می شویم،

عکس یک نفره می گیریم…

و بعد

دوباره

 باز نیستیم…

کسی می داند  چرا ؟

هنوز کاملا در قبر زندگی خودم جا به جا نشده بودم که یکباره احساس کردم دستی آشنا ، مضطرب و عصبانی سنگ قبرم را می کوبد لحظه ای بعد روح سرگردانم با دیدگان اشک آلود از لابلای خاک قبرم بکنارم غلطید. بدون هیچ گفتگو دستم را گرفت و از زیر خاک بیرونم کشید ، نگاهی به سنگ قبرم افکند وگفت : این بشر دروغگو و جنایت کار حتی پس از مرگ تو هم بحقیقت آنچه مربوط به تست پشت پا زده است...

راست میگفت...

بر روی سنگ قبرم نوشته بودند: « در سال 1365 متولد شد و در سال 1385 مرد... » دروغ بود... سال 1365 سالی بود که من مُردم و زندگی من پس از سالها مرگ تحمیلی در سال 1385 شروع شد...سنگ قبر را وارونه کردم تا حقیقت را آنچنانکه بود بنویسم ، روحم با خنده گفت :« فراموش کن این مسخره بازیها را... به کسی چه مربوط است که تو کی آمدی و کی رفتی ... برو بخواب » منم خنده کنان رفتم ... خوابیدم ، چه خوابی ... چه خواب خوبی ...

کاش همه می فهمیدند...

. 

پدران هوس باز

فرزندان خود را در تقسیم ارثیه به دردسر می اندازند...

خشمم مال تو که بزرگتری

و صبرم مال تو

و تکه زمینم سهم خواهرتان.

در فاصله پنجاه سال

دو زن را آبستن می کنند...

 نمی شمارند بچه های خود...

اولی مرا زائید ،

دومی برادرم را و سومی خواهرم ترانه را.

نترسید...

مادرم با تکه دندان بزرگش

همه چیز را در رؤیایی نورانی تعریف کرده است ،

بر طیق اصل کهن سال آدمی.

این است تصویری که از مادر به خاطر سپرده ام

نمی خندید نمی گریید، چون سنگ

و در دادگاه چشم بر نمی بست

تکرار می کردم صبر

عدالت حضور مرا

در مجالس رقص خواهم مهر کرد...

این دلیل هزار سال لگدمال شدن پاهایم است.

و یک بار نیز

به اصرار خواستگارانش رقصیدم

درست در روزهای از هم پاشیدگی

من از قضاوت دل خوشی ندارم

و نوار بار حق را به ترانه دادم

که لبخند زدن را خوب می داند...

صادقانه ترین راویان ییلاق ها و قشلاق ها ...

آینه های کهنه بی خوابند.

آنان با لحن حماسی خود

و با شکوه حنجره شان به حماسه می خوانند

تشییع قبیله ی صورت من

و دیگر وارثان پدرم را...

برو اي دوست برو!
برواي دختر پالان محبت بر دوش!
ديده برديده ي من مفكن و نازت مفروش...
من دگرسيرم ... سير!...
به خدا سيرم از اين عشق دو پهلو تو پست!
تف برآن دامن پستي كه تو راپروردست!
كم بگوجاه تو كو مال تو كو برده ي زر!
كهنه رقاصه ي وحشي صفت زنگي خر!
گر طلا نيست مرا تخم طلامردم من!
زاده ي رنجم و پرورده ي دامان شرف
آتش سينه ي صد هاتن دلسردم من !
دل من چون دل تو صحنه ي دلقكها نيست!
ديده ام مسخره ي خنده ي چشمكها نيست!
دل من مأمن صد شور و بسي فرياد است
ضربانش جرس قافله ي زنده دلان
تپش طبل ستم كوب ستم كوفتگان
چكش مغز زدنياي شرف روفتگان
‹‹تك تك›› ساعت پايان شب بيداد است!
دل من اي زن بد بخت هوس پرور پست!
شعله ي آتش‹‹ شيرين›› شكن ‹‹ فرهاد›› است!
حيف از اين قلب، از اين قبر طرب پرور درد
كه به فرمان تو، تسليم تو جاني كردم ،
حيف ز آن عمر، كه با سوز شراري جانسوز
پايمال هوسي هرزه وآني كردم !
در عوض با من شوريده چه كردي، نامرد؟
دل به من دادي؟ نيست؟
صحبت از دل مكن ، اين لانه ي شهوت ، دل نيست!
دل سپردن اگر اين است! كه اين مشكل نيست!
هان! بگير! اين دلت، از سينه فكنديم به در!
ببرش دور... ببر!
ببرش تحفه ز تهر پدرت ، گرگ پدر

کارو

در دنیایی زندگی میکنم که عشق

مثل یک کلمه رکیک آزار دهنده است

سیب سرخ حوا  

کرم خورده است

 و هنوز هم حوا

کلمات عاشقانه ایی را که از درخت کرم خورده عشق

چیده است

استفراغ میکند

در دنیایی زندگی میکنم

که عشق یعنی

هم آغوشی قانونی

و عشق پیراهن معصومی است

که در زیر آن

غریزه جنسی

گلوی دختران و پسران مهجوب را فشار میدهد

 و عشق بهانه ایی شرعی

 برای بوسیدن وحشیانه لبهایی

است که ملتهب از تمنای بوسیده شدن

شب و روز به دندان گزیده میشوند

و عشق یعنی قانونی کردن رابطه ایی

که جرمش شلاق و زنجیر و سنگسار بود

و عشق یعنی

چهره نقاشی شده فساد

وعشق یعنی

اولش نگاه

و آخرش

 یک دوش سرد و غسل و تیمم قبل از اذان صبح

من در دنیایی زندگی میکنم که برای بوسیدن ناچیز لبهای پیر دختری

می بایست افسانه لیلی و مجنون را کلمه به کلمه از حفظ باشم

در دنیایی زندگی میکنم که دوستت دارم

مقدمه ایی برای به گند کشیدن بستر پاک و تمیز تنهایست

و عشق را نه

که معشوق را در پستوی خانه نهان باید کرد 

مبادا که صدای خواهشهای مکروهش

گوشهای تا به دندان تیز همسایه را تحریک کند

من به این دنیا

و عشقهای کرم خورده اش

میخندم

و بی تفاوت میگذرم از نگاههای معصومی

 که آتش شهوت را در اعماق چشمهای  خود پنهان کرده است

فقط منم و تو

   من تو را انتخاب کرده ام و این بزرگترین خوشبختی من است . این که بنده ای خودش خدایش را انتخاب کند . من جاهای زیادی دنبال خدا گشته ام . درون و بیرون خودم . به خیلی ها چنگ زده ام و بارها دست از گشتن برداشته ام . اما هر بار تنیجه یکی بوده و همیشه تنها تو بوده ای که خدای من شده ای .

     حالا من به خودم می بالم . من در برابر تو به خودم می بالم . چرا که من و تو یک فرق بزرگ با هم داریم . تو یک خدا هستی و یک عالم بنده داری . اما من یک بنده هستم و تنها یک خدا دارم . فقط منم و تو . هیچ کس پیش من رقیب تو نمی شود . تو همیشه پیروزی . قهرمان بزرگ زندگی من . هر جا که در خطر باشم سر می رسی . هر وقت دلم بخواهد با تو حرف می زنم . من خوشبختم که فقط به یکی فکر می کنم که دل شوره ندارم که او را از دست بدهم . هر وقت که بخواهمش هست و این طور است که من یک بار برای همیشه خدایم را انتخاب کردم و کسی از من خوشبخت تر نیست.

تنها رابطه دوستي که (( تا )) نداره دوستي خدا با بنده هاشه دوستي هاي بنده هاش هر چقدر هم سعي کنن يه دوستي با (( تا )) و فقط دوست خداست که (( تا )) نداره .

دل من یه روز به دریا زد و رفت.... پشت پا به رسم دنیا زد و رفت

یه دفعه بچه شد و تنگ غروب.......سنگ توی شیشه فردا زد و رفت

حیوونی تازگی آدم شده بود.....به سرش هوای حوا زد و رفت

دفتر گذشته ها رو پاره کرد........نامه فرداها رو تا زد و رفت

زنده ها خیلی براش کهنه بودند....خودشو  تو مرده ها جا زد ورفت!